سنگ‌نوشته‌های کرخ دو استلای آشوری هستند که شامل توصیفی از حکومت‌های آشورناصیرپال دوم و پسرش شلمنسر سوم می‌باشند. این سنگ‌نوشته‌ها در سال ۱۸۶۱ توسط باستان‌شناس بریتانیایی جان جورج تیلور کشف شدند، که به عنوان کنسول‌کل بریتانیا در ایالت عثمانی کردستان، در شهری به نام کرخ که اکنون به عنوان اوچ‌تپه در ناحیه بسمیل، استان دیاربکر ترکیه شناخته می‌شود، مستقر بود. هر دو استلا در سال ۱۸۶۳ توسط تیلور به موزه بریتانیا اهدا شدند.

سنگ‌نوشته شلمنسر سوم در پایان شامل توصیفی از نبرد قرقر است. این توصیف شامل نام "آ-ها-اب-بو سیری-لا-آ-آ" است که به طور کلی به عنوان اشاره‌ای به اخاب، پادشاه اسرائیل پذیرفته شده است؛ اگرچه این تنها اشاره به اصطلاح "اسرائیل" در سوابق آشوری و بابلی است که معمولاً به پادشاهی شمالی به عنوان "خانه عمری" در اشاره به سلسله حاکم آن اشاره می‌کنند—واقعیتی که توسط برخی از محققانی که ترجمه پیشنهادی را مورد بحث قرار می‌دهند، مطرح شده است. همچنین این یکی از چهار کتیبه معاصر شناخته شده‌ای است که نام اسرائیل را در بر دارد، دیگران شامل سنگ‌نوشته مرنپتاح، سنگ‌نوشته تل دان و سنگ‌نوشته میشا هستند.

علاوه بر کتاب‌های مقدس عبری، یاهو در اسناد آشوری نیز ظاهر می‌شود، به ویژه در ستون سیاه، جایی که او در حال بوسیدن زمین در مقابل شلمنسر سوم و ارائه هدیه‌ای (maddattu ša Ia-úa...kaspu mâdu "خراج یاهو...نقره زیاد") به تصویر کشیده شده است. در اسناد آشوری، او به سادگی "پسر عمری" (آکدی: mār Ḫumri، که ممکن است بیانگر این باشد که او حاکم "خانه عمری"، یک نامگذاری آشوری بعدی برای پادشاهی اسرائیل بوده است) نامیده می‌شود. این خراج به سال ۸۴۱ قبل از میلاد تاریخ‌گذاری شده است. این قدیمی‌ترین تصویر حفظ شده از یک اسرائیلی است.

بر اساس ستون، یاهو اتحادهای خود با فنیقیه و یهودا را قطع کرد و تابع آشور شد.

بخشی از نقش برجسته سنخریب که اسیران یهودا را نشان می‌دهد که پس از محاصره لاخیش در سال ۷۰۱ قبل از میلاد به اسارت برده می‌شوند

کتیبه آزکا، یک کتیبه لوحی از دوران سلطنت سنخریب (حکومت از ۷۰۵ تا ۶۸۱ قبل از میلاد) است که در اواسط قرن نوزدهم در کتابخانه آشوربانیپال کشف شد. این کتیبه به عنوان یک لوح توسط ناداو نعمان در سال ۱۹۷۴ شناسایی شد.

این کتیبه یک لشکرکشی آشوری توسط سنخریب علیه حزقیا، پادشاه یهودا، از جمله فتح آزکا را توصیف می‌کند. ویکی‌پدیا