ไปยังเนื้อหา | ไปที่เมนูหลัก | ไปที่แผงค้นหา

กำลังโหลด...
  1. 1 มีชายคนหนึ่งเปนชาวรามาธาอมโซฟิม แห่งแดนเทอกเขาเอฟราอิม ชื่อเอลคานาห์ บุตรชายเยโรฮัม ผู้เป็นบุตรชายเอลีฮู ผู้เป็นบุตรชายโทหุ ผู้เป็นบุตรชายศูฟ คนเอฟราอิม
  2. 2 ท่านมภรรยาสองคน คนหนึ่งชื่อฮันนาห์ อีกคนหนึ่งชื่อเปนนนาหเปนนนาห์มีบุตร แต่ฮันนาห์ไม่มีบุตร
  3. 3 ฝ่ายชายผู้นี้เคยขึ้นไปจากเมองของตนทุกปี ไปนมสการและถวายสตวบชาแดพระเยโฮวาหจอมโยธาที่เมืองชโลห์ ที่นั่นมีบุตรชายสองคนของเอลีชื่อโฮฟนและฟเนหัส ผู้เป็นปุโรหตแหงพระเยโฮวาห
  4. 4 ในวันที่เอลคานาห์ถวายสตวบูชา ท่านก็ได้แบ่งส่วนให้แก่เปนนนาหภรรยาของทานและแก่บุตรชายบตรสาวทกคนของนาง
  5. 5 ท่านแบงให้ฮันนาหสองส่วน เพราะทานรักฮันนาหมาก แต่พระเยโฮวาหทรงปดครรภของนางเสีย
  6. 6 ปรปักษ์ของนางก็ยั่วเยานางอยางรนแรง เพื่อกระทำใหนางระคายเคองที่พระเยโฮวาหทรงปดครรภของนางเสีย
  7. 7 เหตการณ์ก็เป็นอยู่ดังนี้ปีแล้วปีเล่า เมื่อนางขึ้นไปยงพระนเวศของพระเยโฮวาหคราวใด ปรปักษ์ของนางกเคยยั่วเยานาง เพราะฉะนั้นนางฮนนาห์จึงร้องไห้ไม่รับประทานอาหาร
  8. 8 และเอลคานาห์สามของนางจงถามนางว่า "ฮันนาหเธอรองไหทำไม และเหตใดเธอจงไม่รับประทานอาหาร และทำไมจตใจของเธอจงโศกเศร้า สำหรบเธอฉนไม่ดีกว่าบุตรชายสบคนหรือ"
  9. 9 หลังจากที่ได้รับประทานอาหารและดื่มที่เมืองชโลห์แล้ว ฮันนาห์ก็ลุกขึ้น ฝ่ายเอลีปุโรหิตนั่งอยู่ที่เก้าอี้ข้างเสาประตพระวหารของพระเยโฮวาห
  10. 10 นางเป็นทุกข์ร้อนใจมากอธษฐานตอพระเยโฮวาห์ไห้คร่ำครวญ
  11. 11 นางก็ปฏิญาณไว้ว่า "ข้าแตพระเยโฮวาหจอมโยธา ถ้าพระองคจะทอดพระเนตรความทุกข์ใจของหญิงผู้รับใชของพระองค์จริงๆ และยงระลึกถึงข้าพระองคและยงไม่ลืมหญิงผู้รับใชของพระองค์ แต่จะทรงประทานบตรชายแก่หญิงผู้รับใชของพระองค์สักคนหนึ่งแล้ว ข้าพระองคจะถวายเขาไว้แด่พระเยโฮวาหตลอดชีวิตของเขา และมดโกนจะไมแตะตองศรษะของเขาเลย"
  12. 12 อยู่มาเมื่อนางยงอธษฐานตอพระพกตรพระเยโฮวาห์อยู่นั้น เอลีก็สังเกตดปากของนาง
  13. 13 ฝ่ายฮนนาห์นั้นนางพดแตในใจ ริมฝีปากของนางมุบมิบเท่านั้น ไม่ได้ยินเสยงของนาง เพราะเหตุนี้เอลีจึงสำคัญว่านางมนเมา
  14. 14 เอลีจึงพูดกับนางว่า "เธอจะเมาไปนานสกเทาใด ทิ้งเหลาองุ่นเสยเถิด"
  15. 15 แต่ฮันนาหตอบว่า "มิใช่เช่นนั้นเจ้าค่ะ ดิฉันเปนหญิงที่มีทุกข์หนัก ดิฉันมิได้ดื่มเหลาองุ่นหรอเมรัย แต่ดิฉันระบายความในใจของดิฉันออกตอพระพกตรพระเยโฮวาห
  16. 16 ขออย่าถือว่าหญิงผู้รับใชของทานเปนหญิงอันธพาล ที่ดิฉันพูดตลอดมานั้นก็พูดด้วยความกระวนกระวายและความทรนทรายมาก"
  17. 17 แล้วเอลีก็ตอบว่า "จงกลบไปเป็นสุขเถิด ขอพระเจาแห่งอิสราเอลโปรดประทานตามที่เจ้าได้อธิษฐานทลขอตอพระองค์นั้น"
  18. 18 และนางก็กล่าวว่า "ขอให้หญิงผู้รับใชของทานได้รับความกรณาในสายตาของทานเถิด" แล้วหญิงนั้นก็ไปตามทางของนางและรบประทานอาหาร และสีหน้าของนางก็ไม่เศราหมองอีกต่อไป
  19. 19 เขาทั้งหลายลุกขึ้นแต่เช้าตรู่ นมัสการตอพระพกตรพระเยโฮวาห์ แล้วเขาทั้งหลายก็กลับไปบานที่รามาห และเอลคานาห์ก็สมสู่กับฮันนาหภรรยาของตน และพระเยโฮวาหทรงระลึกถึงนาง
  20. 20 และอยู่มาเมื่อถึงกาลกำหนดฮนนาห์ก็ตั้งครรภคลอดบตรชายคนหนึ่ง และนางเรยกชื่อเด็กนั้นว่า ซามเอล เพราะนางกลาวว่า "ดิฉันทูลขอมาจากพระเยโฮวาห์"
  21. 21 ฝ่ายเอลคานาห์ และทกคนในครอบครวของทานขึ้นไปถวายสตวบชาประจำปีแด่พระเยโฮวาหและทำตามคำปฏญาณของท่าน
  22. 22 แต่ฮันนาห์มิได้ขึ้นไปดวยเพราะนางบอกสามีว่า "ฉันจะไมไปจนกวาเดกคนนี้หย่านมแล้ว ฉันจะพาเขาขึ้นไป เพื่อเขาจะไดปรากฏตัวต่อพระพกตรพระเยโฮวาหและอยู่ที่นั่นตลอดไป"
  23. 23 เอลคานาห์สามบอกนางว่า "จงทำตามที่เธอเหนชอบเถิด รออยู่จนใหเขาหยานม ขอเพยงใหพระดำรสของพระเยโฮวาหสำเรจเถิด" นางนั้นก็คอยอยู่และให้บุตรชายกนนมของตวจนนางใหเขาหยานม
  24. 24 และเมื่อนางใหเขาหยานมแล้ว นางกพาเขาขึ้นไปพรอมกับวัวผู้สามตัว แป้งหนึ่งเอฟาหและนำองุ่นหนึ่งขวดหนัง และนางกนำเขามาที่พระนเวศของพระเยโฮวาห์ที่เมืองชโลหและเด็กนั้นก็ยังเลกอยู่
  25. 25 แล้วเขาทั้งหลายก็ฆ่าวัวผู้ตัวนั้นและนำเดกมาหาเอล
  26. 26 นางก็กล่าวว่า "โอ ท่านเจ้าข้า ท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ท่านเจ้าข้า ดิฉันเป็นผู้หญิงที่ยืนอยู่ที่นี่ต่อหน้าท่าน และอธษฐานตอพระเยโฮวาห
  27. 27 ดิฉันอธษฐานขอเดกคนนี้และพระเยโฮวาหประทานตามคำทลขอของดิฉัน
  28. 28 เพราะฉะนั้นดิฉันจึงให้ยืมเขาไว้แด่พระเยโฮวาห์ด้วย ตราบใดที่เขามีชีวิตอยู่ ดิฉันจะให้ยืมเขาไว้แด่พระเยโฮวาห์" และเขาก็นมัสการพระเยโฮวาห์ที่นั่น